Udaję szczęśliwą ale gdy tylko mogę wrócić do mojego pokoju i znów zostaje sama mój uśmiech zaraz po zamknięciu drzwi znika..
znów zadręczam się wszystkim..
wszyscy nagle chcą mi pomóc bo rzekomo popadam w depresje..
ale gdyby wiedzieli naprawdę co czuje.. nikomu z "przyjaciół" nie zwierzam się z moich uczuć.. nie wiem może im nie ufam w takim stopniu, albo boję się że bedą chcieli mi przeszkodzić w realizacji moich marzeń..
a z drugiej strony kiedyś przeczytałam żeby nigdy się nie zwierzać z problemów bo 60% ludzi ma to w dupie a pozostałe 40 cieszy się z twojej porażki..I jak tu ufać komukolwiek..
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz