wielkie przepraszam.

Nie było mnie bardzo długo. Moja mama przesadza że się głodzę to nie prawda, byłam i nadal jestem na nią zła... zabrała mi wszystko.. szlaban a ja się pytam za co ?
-Bo mnie nie słuchasz , głodzisz się, jesz na pokaz i wgl mnie oszukujesz..
To takie nie sprawiedliwe...
Trochę czasu mi zajęło przekonanie  jej że nic mi nie jest.. musiałam jeść obiad z całą rodziną, czego nie znoszę itd.. ciągle jeść wtedy była zadowolona..a ja czułam tylko jak puchnę i było mi źle..
Nie chciałam jej ciągle wysłuchiwać ale i nie chciałam żeby się martwiła, więc porzuciłam moje zasady, postanowienia i całą dietę. Mama już się uspokoiła bo jak to ujęła "no w końcu przytyłaś i wyglądasz jak człowiek"..
A ja lustra unikam jak tylko sie da bo nie potrafię na siebię patrzeć jestem paskudnie gruba i chce wrócić do naszego świata, znowu się w nim zatracić, czytać wasze blogi, chwytać inspirację z kąt tylko się da, potrzebuję was i mam nadzieję że przyjmiecie takiego małego grubasa jak ja z otwartymi ramionami..
brakowało mi tego wszystkiego.
czuję że wszyscy mnie wkoło obgadują..
tak jak kiedyś słyszałam..
-patrz jak ona schudła.. pewnie się swojemu chłopakowi nie podobała i dlatego ja zostawił, się załamała i teraz z tego stresu tak schudła..
Te słowa bolały ale starałam się pozostawić w myślach tylko to jedno zdanie
"patrz jak ona schudła"...
a teraz wszyscy szepcą za moimi plecami.. patrz już się w spodnie nie mieści, wygląda gorzej niz ostatnio czyzby troszkę przybrała, patrz ta znowu coś je, taka pulchna a ciągle żre..
ryczeć mi się chce. ale zacznie od nowa, jak zawsze, ale potrzebuję pomocy z waszej strony i bym była bardzo wdzięczna motyle.
lecę was odwiedzić bo się strasznie stęskniłam.